เธออาจเหนื่อยกับสิ่งที่เรานั้นเป็นอยู่
ใครก็รู้ว่าเรานั้นคงไปกันไม่ไหว
เธอรู้ไหมว่าควรทำอย่างไร
ในหนทางที่เรายิ่งเดินยิ่งไกล

เธอคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
แต่ทุกๆ อย่างต้องหยุดไว้เพียงแค่นี้
ไม่มีอีกแล้วที่เราได้เคยมี
ไม่มีช่วงเวลาที่แสนดี

ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร ให้เธอได้จำเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน

ไม่ว่ามันจะนานเท่าไรยังจดจำ
ทุกเรื่องราวระหว่างสองเราครั้งก่อนนั้น
ขอบคุณฟ้าที่เราได้เจอกัน
จะเก็บมันไว้ข้างในส่วนลึกของหัวใจ

***ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร

ให้เธอนั้นได้จำว่า ครั้งหนึ่งเรานั้นเคยรักกัน
เรานั้นเคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป
ในวันหนึ่งหากเธอบังเอิญได้พบใคร
ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป
ฉันไม่เป็นไร และฉันจะจำเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน
( ขอโทดนะที่เรายังพ่ำเพพ้ออยู่อย่างนี้ ตอนนี้ บอกตรงๆว่ายังรักแกเสมอ พยายามแล้ว ที่จะไม่รัก พยายามทุกอย่าง
พยายามไม่นึกถึง พยายามไม่ออนMพยายามไม่เข้าไปไฮแก ไม่นึกถึงแก แต่มันก็เลิกรักแกไม่ได้ ยิ่งนานวันยิ่งิคิดถึงยิ่งรัก ไม่เข้าใจเหมือนกัน มีคนเข้าคุยด้วยแต่ก็ไม่ทำไห้เราลืมแกได้เลย ยิ่งรักแกมากขึ้นด้วยไม่เข้าใจ)รักเด๊ะแกคือช่วงเวลาทีดีที่สุดเด๊ะ